Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

What is love? Baby don't Herz me, don't Herz me, no Morse

(Μέτα από τόσο καιρό αποφάσισα να γράφω στα ελληνικά)

Έγιναν πολλά τον τελευταίο χρόνο. Κάποια αδυνατώ να τα θυμηθώ, άλλα αποφάσισα να τα ξεχάσω. Το ζοφερό νέφος των Πανελληνίων (γιατί πρέπει να γράφεται με κεφαλαίο Π;) αποφάσισε να φύγει από πάνω μας και να μετακινηθεί στα επόμενα θύματα του εκπαιδευτικού συστήματος.

Οι εξετάσεις δεν αποτέλεσαν (ευτυχώς) την μόνη ενασχόληση μου την τελευταία χρονιά. Φιλίες δημιουργήθηκαν, φιλίες καταστράφηκαν ολοσχερώς. Αναμενόμενο, θα λεγε κανείς, όλα στη ζωή ακολουθούν μια σπειροειδή πορεία, στην οποία η αρχή ακολουθεί το τέλος και τούμπαλιν. Το γεγονός ότι δεν μπορώ να έχω τον έλεγχο για τα πάντα στη ζωή μου μου δημιουργεί ένα αίσθημα δυσφορίας. Ως κλασσικό κοντρόλ φρικ, φοβάμαι να αφήσω τα ηνία της ζωής μου στην τύχη/μοίρα, πόσο μάλλον να αφήσω κάποιον άλλο να με ελέγχει.

Και εδώ έρχεσαι εσύ.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται, ποτέ δεν αγάπησα, ποτέ δεν ένιωσα τον έρωτα μέσα μου, όλο μου το είναι να περιστρέφεται γύρω από κάποιο άτομο.

Ούτε τώρα είμαι ερωτευμένη, νομίζω θα το χα καταλάβει αν είμουν. Όχι, όχι δεν γίνεται, είναι αδύνατον. Μπέρδεμα, ναι αυτό χαρακτηρίζει τα συναισθήματα μου αυτή τη στιγμή. Μισώ όταν τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα, αλλά μάλλον ζητάω πολλά.

Υποθέτω ότι σε ένα μήνα θα ξέρω.